Cześć! W niedzielę nareszcie zaświeciło dla nas słońce i mogłem nieco "przewietrzyć" sprzęt:). Miłym zaskoczeniem było pojawienie się na M860 dawno niewidzianego B772 El Al Israel. Jak już jestem przy zaskoczeniu to prawdziwe czekało na nas w poniedziałek. O godzinie 15:00 niespodziewanie pojawił się nad Lublinem B77W Thai Airways w locie THA971 (Zurych-Bankok). Co jak co, ale Tajki na BABKO-BIGLU mało kto się spodziewał. Jakby tego było mało kilkanaście minut po niej na PODAN-BIGLU zjawił się B744 tej samej linii (wracający z Rzymu). Od naszego miasta był co prawda daleko, ale i tak jest to przelot warty odnotowania. Niestety nie udało mi się ich udokumentować ponieważ obowiązki na to nie pozwoliły. No cóż...taka pasja:).
29.11.2015 r.
El Al Israel | B772 | 4X-ECB | ELY7 | TLV-JFK | ROLKA-LUSID | Godz: 12:42
Cześć! Ukraina wprowadziła w życie zakaz lotów tranzytowych dla wszystkich rosyjskich przewoźników. Nie mam zamiaru wdawać się w polityczne aspekty tej decyzji, więc skupię się na jej skutkach dla nas - Spotterów. Krótko mówiąc zyskamy na naszym kawałku nieba "kilka" samolotów. Rosjanie omijając Ukrainę zmuszeni są latać albo BIGLU-KENIN, albo BOKSU-KENIN (lecąc z LED). W pierwszym przypadku maszyny lecą znacznie odchylone od Lublina, ale istnieje szansa, że niektóre loty pojawią się nieco bliżej. Linie, które dzięki temu zakazowi zobaczymy są nam doskonale znane z BABKO-BIGLU. Jest to głównie Aerofłot, S7 oraz Rossiya. Jeszcze kilka miesięcy temu dołączyłby do nich TSO, ale jak wiadomo ten przewoźnik kilka tygodni temu zbankrutował. Podsumowując, jakiś wielkich hitów się nie spodziewam, ale na tej decyzji na pewno nie stracimy. Kilka ciekawych maszyn zapewne się pojawi (szczególnie w okresie wzmożonego ruchu czarterów). Dzisiaj zaległa Alitalia na B772 (od której teraz mamy przerwę, bo jest ciemno:)).
Cześć! Dzisiaj na blogu zdjęcia prawdziwej legendy polskiego lotnictwa czyli An-2 popularnie zwanego "Wiedeńczykiem". Maszyna została wyprodukowana w 1966 roku w zakładach lotniczych w Mielcu. Następnie przez kilka lat wykonywał zadania operacyjne na rzecz wojska. Nie jest to samolot wyjątkowy tylko ze względu na przepiękne i unikatowe malowanie, ale również ze względu na swoją historię. Wiosną 1982 roku, kiedy w Polsce panował stan wojenny, jedna z załóg wykonująca loty treningowo-operacyjne postanowiła tym samolotem uciec z kraju do Austrii. Po międzylądowaniu na jednej z łąk pod Krakowem i zabraniu rodzin, maszyna wykonała lot na małej wysokości w trudnym górzystym terenie, by ostatecznie szczęśliwie wylądować na wiedeńskim lotnisku. Po powrocie do Polski został nazwany "Wiedeńczykiem" i taką też nazwę nosi do dnia dzisiejszego. Samolot służbę w wojsku zakończył w 2012 roku, ale dzięki ogromnemu zaangażowaniu oraz determinacji kilku pasjonatów nadal możemy się nim cieszyć na różnego rodzaju pokazach i piknikach lotniczych.
Cześć! Druga połowa listopada zapowiada się pochmurna i deszczowa, więc postaram się nie tylko skupić na nadrabianiu zaległości, ale również na tym co się dzieje na radarze (żebyśmy doskonale wiedzieli co tracimy:)). Wtorkowy poranek przyniósł nam dwie niespodzianki. O godzinie 5:00 nad Lublinem pojawił się B77W Thai Aiways w locie z Bankoku do Zurichu. Dobrze wiemy, że po tragicznych wydarzeniach na Ukrainie ta linia przestała odwiedzać nasz "kawałek" nieba. Tym samym nawet takie wirtualne spotkanie niezmiernie cieszy, bo głód tej ślicznotki jest ogromny. Szkoda tylko, że nie pojawiła się w bardziej sprzyjających warunkach i o lepszej godzinie. Drugą niespodzianką był A388 Singapore Airlines, który przed godziną 7:00 poszedł po M984. Od Lublina co prawda daleko, ale np. w Puławach widoczny byłby bardzo dobrze. Dzisiaj zaległy B752 Royal Flight.
Cześć! W ostatnim czasie pogoda zdecydowanie nie sprzyja Spotterom. Chociaż przez kilka zdążyłem się do jej kaprysów przyzwyczaić to w momencie kiedy chmury stają na drodze kolejnego spotkania z An-225 to mimo wszystko trudno jest się nie irytować. Niestety taki jest już urok i jednocześnie największy minus tej pasji. W ostatnich dwóch dniach co prawda nie ma pełnego zachmurzenia, ale i tak nie ma najmniejszych szans na zrobienie zdjęcia w przyzwoitej jakości. W piątek na niebie było tak gęste mleko, że latały niemal same smugi:). Sobota z drobnymi prześwitami błękitu, ale zbyt krótkimi, by zgrać przelot jakiejś maszyny z czystym niebem. Na szczęście mam jeszcze sporo nieobrobionych zdjęć, więc do momentu poprawy pogody mam co robić. Martwić zacznę się dopiero w momencie wyczerpania zapasów:)
Nowość w kolekcji - F70. Zazwyczaj lot z Wiednia do Mińska wykonywany jest na F100, ale tym razem Austrian postanowił zrobić podmiankę. Kiedy go łapałem nie miałem przy sobie radaru i już w wizjerze wydawał mi się jakiś grubszy i krótszy niż zwykle:). Bardzo miła niespodzianka.
Fokkerami 70 i 100 pocieszymy się tylko do końca 2016 roku, później zostaną zastąpione przez E195. Austrian postanowił odmłodzić swoją flotę i chociaż początkowo planowano zastąpić Fokkery (posiada ich 21) nowymi bombardierami CSeries to ostatecznie wybór padł właśnie na E-Jety. Będzie ich bardzo szkoda, bo jakby nie patrzeć przez kilka lat zdążyłem się przyzwyczaić do ich charakterystycznej sylwetki i niebieskiego brzuszka. Plusem tej wymiany jest bez wątpienia to, że nareszcie będzie okazja zobaczyć nowe (biało-czerwone) malowanie austriackiego przewoźnika. 27 października wpadł F70, a dzień później F100.
Cześć! Post poświęcony linii lotniczej z Nowej Zelandii postanowiłem zacząć od jednego z najbardziej znanych tańców rytualnych na świecie czyli od Haki. Haka jest nieodłącznym elementem kultury Nowej Zelandii. Jest nauczana w szkołach, a także wykonywana przez nowozelandzkich żołnierzy. Większości europejczyków kojarzy się jednak z reprezentacją rugby, która wykonuje ją przed każdym meczem od 1905 roku. Wygląda na to, że Haka przynosi im nie tylko szczęście, ale również robi wrażenie na przeciwnikach ponieważ All Blacks w tym roku ponownie sięgnęli po Puchar świata (po raz trzeci w historii), a od wielu lat utrzymują się w ścisłej czołówce najlepszych drużyn reprezentujących ten ciekawy chociaż nadal dużo mniej popularny w europie sport niż np. piłka nożna. Radość z wywalczenia trofeum ogarnęła całą Nową Zelandię, a zwycięską drużynę Haką postanowili przywitać nawet pracownicy lotniska.
Ten post nie będzie jednak ani o tańcu, ani o sporcie tylko o linii, która co prawda obecnie nad Polską nie lata, ale jest bardzo rozpoznawalna (i lubiana) przez większość miłośników lotnictwa w naszym kraju. W tym roku Air New Zealand obchodzą 75 rocznice powstania. Jest to doskonała okazja do przedstawienia kilku faktów oraz do zaprezentowania ciekawych malowań, których na przestrzeni lat zdecydowanie nie brakowało. Na dobry początek coś dla fanów fantastyki, czyli przepiękny "Hobbit" na ZK-OKP. Zapinamy pasy i startujemy:)
Na ZK-OKO pojawiła się wersja, której głównym motywem był smok Smaug (opisany w powieści "Hobbit, czyli tam i z powrotem"). 54 metrowa postać została zaprojektowana przez grafików z Wita Digital, a realizacją projektu zajął się personel techniczny Air New Zealand. Malowanie zostało przygotowane z okazji premiery filmu "Hobbit: Pustkowie Smauga" w reżyserii Petera Jacksona.
Kampania obejmowała nie tylko malowania, ale również instrukcje bezpieczeństwa. Bez wątpienia ANZ nie można odmówić kreatywności. Zamieszczony na YT film zdobył niesamowitą popularność (nie tylko wśród fanów fantasy). Specjaliści od marketingu wykonali kawał dobrej roboty.
Równie ciekawie wyglądał w 1999 roku ZK-NBW w malowaniu specjalnie przygotowanym na mistrzostwa świata w rugby (zdjęcie tutaj). Obecnie nie zobaczymy już na niebie Jumbo w barwach tego przewoźnika. Pierwszego B747 linia z Nowej Zelandii odebrała 22 maja 1981 roku. Przez 33 lata w barwach ANZ oglądaliśmy kilka Boeingów 747 (zarówno w wersji 200 jak i 400). Ostatni lot ( z San Francisco do Auckland) wykonała 11 września 2014 roku maszyna o rejestracji ZK-NBV.
ANZ to nie tylko malowania nawiązujące do powieści Tolkiena czy też reprezentacji narodowej w rugby. W 2008 roku oczy spotterów cieszył zielony Boeing 737-300 (zdjęcie tutaj). Przenieśmy się teraz do współczesności. Nowozelandzka linia posiada w swojej flocie B787-9 w dwóch wersjach kolorystycznych - czarnej (z białymi elementami)....
Bez wątpienia jedno i drugie malowanie prezentuje się niesamowicie i naprawdę trudno wybrać ładniejsze. Mi nieco bardziej przypadło do gustu to pierwsze ponieważ jest bardziej charakterystyczne i "drapieżne". Poza tym większości linii (szczególnie europejskich) nie grzeszy kreatywnością, a ich samoloty są najczęściej białe i nudne. W tym przypadku jest zupełnie inaczej. Nad Polską bardzo rzadko mamy możliwość obserwowania czarnych samolotów. Jak już się jakiś pojawi to najczęściej jest malutkim bizjetem. Malowanie ANZ nie tylko doskonale wygląda, ale również jednoznacznie kojarzy się z Nową Zelandią. Linia była pierwszym użytkownikiem nowego modelu B787. "Dziewiątka" nie tylko zabiera ponad 40 pasażerów więcej niż mniejszy B787-8, ale również ma większą pojemność cargo oraz większy o ponad 550 km zasięg. Dodatkowo, z czysto spotterskiego punktu widzenia muszę przyznać, że B787-9 jest dużo ładniejszy od swojego mniejszego brata. Pięknie jest z zewnątrz, pięknie jest również w środku:).
Air New Zealand to linia nie tylko linia posiadająca bardzo ładne malowania, świetnych speców od marketingu, ale jak się okazuje również...bardzo bezpieczna. Miano najbezpieczniejszej linii 2014 roku zostało przyznane ANZ przez firmę JACDEC. Ranking podliczany jest poprzez porównanie danych o poważnych incydentach (w ciągu ostatnich 30 lat) do kilometrów pokonanych przez samoloty znajdujące się we flocie danego przewoźnika. Pierwsza 10 najbezpieczniejszych linii wygląda następująco:
1. Air New Zealand
2. Cathay Pacific
3. Finnair
4. Emirates
5. EVA Air
6. British Airways
7. TAP Portugal
8. Etihad Airways
9. Air Canada
10. Qantas
Air New Zealand z punktu widzenia miłośnika lotnictwa naprawdę może się podobać. Genialne malowania, urozmaicona flota (A320, ATR-72 (500/600), Q300, 737-300, B767-300ER, B777-200ER, B777-300ER oraz B787-9 ), a do tego ciekawe akcje reklamowo-promocyjne. Pozostaje mieć nadzieję, że w przyszłości będę miał okazje zobaczyć tego przewoźnika na żywo. Tego sobie i Wam z całego serca życzę:). Na koniec jeszcze przepiękne wykonanie hymnu Nowej Zelandii.
Cześć! Kilka dni temu podczas wizyty w Puławach miałem po raz kolejny możliwość przekonać się jak wygląda planespotting poza Lublinem. Kiedyś wspominałem, że po zestrzeleniu MH17 to miasto straciło naprawdę mnóstwo ciekawych linii, a obecnej sytuacji nie można w żaden sposób porównać z poprzednimi latami. Przed zaostrzeniem konfliktu na Ukrainie było to miejsce niemal idealne do obserwacji i fotografowania samolotów. M70, L980, M860, M857, a do tego maszyny startujące i lądujące w Warszawie. Było pięknie...teraz jest przeciętnie. Pustki co prawda nie ma, ale wielkiego powodu do zachwytu również. Sytuację ratuje całkiem aktywna M984. Tak czy inaczej kilka maszyn wpadło z czego najwięcej radości dał mi Dreamliner naszego LOT-u. Na co dzień mam możliwość łapania linii lotniczych z Chin, Rosji, Włoch, Norwegii oraz kilku innych państw, ale nasz narodowy przewoźnik na 787 nie jest niestety u mnie częstym gościem. Nie jest to dziwne ponieważ nie ma możliwości żeby samolot, który wykonuje loty do Pekinu czy Toronto pojawił się nad Lublinem. Cała nadzieja w czarterach, które od czasu do czasu pozwalają nam cieszyć się widokiem tej maszyny na wysokości przelotowej, a nie tylko na lotnisku im. Chopina.
3.11.2015 r.
Zapewne w Lublinie bym również go złapał, ale w Puławach miałem go nie tylko z przepięknego profilu, ale również dużo niżej niż miałbym go u siebie. Także wyszło mi to na dobre:)
Korean Air w zachodzącym słońcu prezentował się naprawdę magicznie, a jego smuga robiła ogromne wrażenie. Muszę przyznać, że jeśli ktoś lubi tego typu klimatyczne ujęcia to zdecydowanie powinien Puławy odwiedzić.Nie wiem czy nie jest to obecnie największy spotterski plus tego miasta.
3.11.2015 r.
Korean Air (Skyteam) | B77W | HL7783 | KAL933 | ICN-VIE | LETKI-TUSIN | Godz: 15:33
Cześć! Słoneczna była końcówka października, słoneczny jest również początek listopada. Pogoda zachęca do spacerów, zachęca również do fotografowania samolotów. Ostatnio nad Lublinem nie możemy narzekać na brak B747 (zarówno w wersji 400 jak i 800). W sobotę odwiedził nas AirBridgeCargo. Jest to linia bardzo dobrze znana Spotterom z Rzeszowa:). Nie jestem wielkim zwolennikiem fotografowania samolotów "w biegu" kiedy muszę coś zrobić lub coś załatwić. Tym samym nie chętnie zabierałem w Niedzielę sprzęt na cmentarz. Jak się później okazało zdecydowanie było warto, ponieważ po odwiedzeniu grobów bliskich, kiedy już miałem wracać na niebie pojawił się B744 El Al Israel Airlines. Kiedyś stały bywalec, teraz odwiedza nas jedynie od czasu do czasu. Dodatkowo łapałem go na Majdanku wśród flag Izraela, co miało znaczenie niemal symboliczne:).
Cześć! 1 listopada z racji przypadającego dnia "Wszystkich Świętych" zapewne większość z nas spędzi na odwiedzaniu grobów bliskich i znajomych. Atmosferę tego święta czuć nie tylko w okolicach cmentarzy, ale również na ulicach i sklepach. Pragnę uspokoić, że nie jest to artykuł sponsorowany, a ja nie mam zamiaru proponować Wam najmodniejszych zniczy czy kwiatów:). Zmierzam natomiast opowiedzieć o miejscach magicznych czyli cmentarzyskach samolotów. Z samolotami jest bardzo podobnie jak z ludźmi - rodzą się, żyją i umierają. Większość ludzi najbardziej interesuje faza druga, ponieważ wtedy nimi podróżują lub podziwiają je na lotniskach. Nieliczni interesują się ich produkcją, a ich "umieranie" obchodzi już jedynie garstkę zapaleńców. Spotterzy to ludzie bardzo sentymentalni. Wspominamy pierwsze sfotografowane maszyny, lotniska oraz pokazy Tak naprawdę ta wyjątkowa pasja w dużej mierze polega na wracaniu do tego co przeżyliśmy i co widzieliśmy. Co ciekawe bardzo wiele osób potrafi się przywiązać nawet do konkretnych maszyn i linii, a w momencie kiedy ich ulubiony samolot odchodzi na emeryturę czują autentyczny smutek i żal.
Chociaż nazwa "Cmentarzysko" jest bardzo popularna to nie do końca oddaje stan faktyczny. Owszem większość samolotów trafiających do tego typu miejsc już nigdy nie wzniesie się w powietrze, ale część z nich po odpoczynku (dłuższym lub krótszym) trafia do nowego właściciela pełniąc służbę przez kolejnych kilka lat. Tym samym mówimy nie tylko o miejscu wiecznego odpoczynku, ale również o magazynie, który służy przechowywaniu maszyn. Poznajcie jedno z najbardziej znanych "złomowisk" świata - bazę wojskową Davis Monthan w Arizonie (bardziej znaną jako The Boneyard).
Pustynna okolica niemal pozbawiona deszczu oraz silniejszych podmuchów wiatru sprzyja przechowywaniu samolotów pod gołym niebem. Najwięcej maszyn trafiło tam bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej oraz na początku lat 70-tych w momencie zakończenia wojny w Wietnamie. W tym okresie znajdowało się tam ponad 6000 maszyn. Co prawda wraz z upływem czasu liczba ta stopniowo malała, ale nadal jest tam przechowywanych naprawdę mnóstwo samolotów różnego typu (obecnie jest ich tam nieco ponad 4000). C-17, C-5 Galaxy, Herculesy, A10, F-15, F-16, F-4, KC-135 Stratotanker, B707 i wiele wiele innych. Tutaj możecie odbyć wirtualny spacer po tym wyjątkowym miejscu.
Maszyny, które nie doczekają się zainteresowania nowego nabywcy służą jako dawca organów (części). W momencie kiedy wszystkie części zamienne zostaną wymontowane samolot jest cięty na kawałki, które w dalszej kolejności trafiają na złom. Zdarza się również, że niektóre egzemplarze po modyfikacji trafiają na poligon jako ruchome (i nieruchome) cele. Chociaż miejsce bardzo przyciąga miłośników lotnictwa to niestety, ale dostęp do niego jest bardzo mocno ograniczony (z racji wojskowego charakteru bazy). Także wypady pod płot mogą się okazać bardzo mało owocne:). Organizowane są natomiast zorganizowane wycieczki podczas, których te piękne okazy obserwuje się zza szyby autobusu. Davis Monthan nie jest jedynym tego typu miejscem na świecie. Przenieśmy się do Californi.
Jak już pewnie zauważyliście na Mojave Airport znajdziemy cały zestaw maszyn cywilnych. Do wyboru do koloru. Kto co lubi, kto co pragnie i kocha:). Wiele maszyn, które obecnie obserwujemy na niebie spędziło w tym miejscu kilka miesięcy, a nawet kilka lat. Większość pasażerów nawet o tym nie wie (może to dla ich komfortu psychicznego dobrze, ponieważ bardzo często wyobraźnia ludzka przekracza granice zdrowego rozsądku). Tak jak pisałem wcześniej zazwyczaj tego typu miejsca charakteryzują się korzystnymi warunkami do przechowywania samolotów. Od czasu do czasu jednak zdarzają się dni kiedy pogoda jest delikatnie mówiąc...kapryśna:)
W Stanach Zjednoczonych "Cmentarzy" zdecydowanie nie brakuje. Oto kilka większych i mniejszych lotnisk pełniących podobne funkcje co trójka lotnisk wymieniona powyżej:
Mobile w Alabamie
Roswell w New Mexico
Victorville w Kaliforni
Kinston w Polnocnej Karolinie
Marana w Arizonie
Amarillo w Texasie
Tucson w Arizonie
Kingman w Arizonie
Maxton w Polnocnej Karolnie
Willow Run w Michigan
Greenwood w Mississipi
Las Vegas
Goodyear w Arizonie
Hagerstown w Maryland
Jeśli chodzi o Europę to w ostatnim czasie obserwowaliśmy na radarze jak samoloty linii Transaero udawały się w stronę Hiszpanii na lotnisko Tereuel. Jest to dawna baza wojskowa, która obecnie pełni funkcję cmentarza/ parkingu dla samolotów. Miejmy nadzieję, że ich odpoczynek nie będzie trwał długo i wkrótce znajdą nowego właściciela.
Czasami samoloty po zakończeniu służby pełnią bardzo ciekawe funkcje:)
Bez wątpienia "Cmentarzyska" są miejscami pełnymi magii i niezwykłego klimatu rodem z filmów katastroficznych czy gier komputerowych. Oglądając zdjęcia lub filmy z tego typu miejsc Spotterzy mają jednak mieszane uczucia. Z jednej strony jest ciekawość i fascynacja, ale z drugiej pojawia się smutek, że pewna historia się kończy. Jeżeli dany egzemplarz ma szansę ponownie wbić się w powietrze to jeszcze mały problem, dużo gorzej kiedy dana maszyna "odchodzi" na zawsze. Widok pociętej na kawałki blachy ulubionego samolotu zawsze jest bardzo przygnębiający, ale mamy coś co czego nam nikt nie zabierze - wspomnienia. Zawsze możemy wrócić do naszego archiwum ze zdjęciami lub zamknąć oczy przypominając sobie jak pięknie prezentował się na błękitnym niebie. Bo z samolotami jest jak z ludźmi - "Nie umarł ten kto żyje w pamięci innych..."
Cześć! Wystarczyło, że ostatnio ponarzekałem trochę na pogodę i nagle zaświeciło dla nas przepiękne słoneczko:). Niebo błękitne, kontrast jaki uwielbiam, a do tego całkiem przyzwoity ruch z mega gwiazdą dzisiejszego dnia czyli A343 Turkish Airlines. Kto by pomyślał, że tak bardzo będziemy spragnieni A340 nad naszym miastem. Kiedyś mieliśmy ich naprawdę bardzo wiele - Etihad. Thai Airways, a kilka lat temu nawet Emirates. Teraz został nam jedynie Klaret, Lufthansa i właśnie Turkish od czas do czasu. Przelot tego samolotu zawsze robi na mnie ogromne wrażenie. Niesamowita sylwetka, a do tego wspaniała, bardzo charakterystyczna smuga, która sprawia, że już z daleka można poznać jaki typ maszyny się do nas zbliża. To zdecydowanie musi się podobać. Ostatnio Lufa pojawiła się w wersji 600, a dzisiaj Turek na 300. Ogromne podziękowania należą się mojej Ewuni, która w porę mnie ostrzegła, że się do nas zbliża. Inaczej pozostałoby mi jedynie prześledzenie przebiegu tego lotu na radarze (co byłoby bardzo mało satysfakcjonujące:)).
W czwartek nad Lublinem pojawił się Ił-76 Ruby Star. Do samego końca miałem duże wątpliwości czy uda się udokumentować ten przelot, ponieważ słońce już zachodziło (ale ten dzień krótki), a na niebie było mnóstwo chmur. Na moje szczęście wystarczyło zarówno światła jak i miejsca, żeby go zmieścić między chmurami ( to już chyba tradycja, że jak leci 76 to muszą być dodatkowe emocje:)).
29.10.2015 r.
W promieniach zachodzącego słońca prezentował się naprawdę ślicznie.
Ostatnio "Łysy" prezentuje się na niebie tak efektownie, że bardzo trudno przejść obok niego obojętnie. W porównaniu z poniedziałkiem ten wtorkowy nie był zasłonięty cienką warstwą chmur, więc wyglądał zarówno "na żywo" jak i na zdjęciach jeszcze piękniej.
Cześć! Im bliżej listopada tym trudniej o bezchmurny dzień nad Lublinem (co w sumie nie dziwi). Nawet jak nie pada to niebo jest najczęściej zabetonowane już od samego rana (lub od godziny 9:00-10:00). W ostatnich dniach i tak jest nieco lepiej, bo przynajmniej pojawiają się mleczne prześwity pozwalające coś złapać. Zanim jednak przejdę do nowości jeszcze dwie nieco starsze październikowe zdobycze - B744 Cargolux oraz bardzo dawno niewidziany B788 NAX. Tak się złożyło, że jeśli chcemy zobaczyć u nas Dreamlinera na przelotowej to musimy liczyć na jego przelot. Wielkiego wyboru jeśli chodzi o ten typ niestety nie mamy. Jeśli chodzi o A350 to sytuacja wygląda jeszcze gorzej ponieważ żeby go złapać trzeba będzie się wybrać gdzieś dalej w Polskę, bo na jego przelot nad naszym miastem w najbliższej przyszłości nie ma najmniejszych szans. Będę musiał opracować jakiś plan działania, bo chociaż z tych dwóch samolotów bliżej mi do Boeinga ( podoba mi się wizualnie) to również najnowsze dziecko Airbusa wypada mieć w kolekcji:)
"Time to say goodbye" - to czego tak bardzo obawiała się część Spotterów stało się faktem. Linia Transaero ogłosiła bankructwo, a z dniem 26 października zawiesiła wszystkie operacje. Co prawda pojawiały się w ostatnich tygodniach plotki, że zainteresowany zakupem części akcji jest Aerofłot (a później S7), ale ostatecznie transakcje nie doszły do skutku. Tym samym żegnamy linie, która jest bliska wielu miłośnikom lotnictwa również w naszym kraju. Z tej okazji postanowiłem napisać kilka słów, które stanowią swego rodzaju podsumowanie oraz wspomnienie działalności tego przewoźnika. Zapraszam serdecznie tutaj.
